Jakub Ślęzak

Jakub Ślęzak

Jakub Ślęzak – członek grupy Jurajskie Przygody Pupsi Geng oraz podgrupy Luźne Ziomeczki. W środowisku grupy bywa określany przydomkiem „Król konfidentów”, co odnosi się do jego roli komunikacyjnej podczas tzw. dramy alkoholowej z 28 lutego 2025 roku.

Rola podczas dramy alkoholowej

Podczas wydarzeń określanych jako Drama alkoholowa, Jakub Ślęzak utrzymywał kontakt z osobami określanymi w środowisku jako „czwórka konfidentów”, do której zaliczano:

• Paweł Musiał
• Joachim Kwoka
• Jakub „Bumerang” Bonemberg
• Kamil Kowalski

Według relacji członków grupy, Ślęzak pełnił w tym czasie funkcję nieformalnego pośrednika informacyjnego. Przekazywał informacje pomiędzy ww. osobami a członkami Jurajskie przygody Pupsi Geng, co doprowadziło do powstania określenia „wymiana informacji”.

Kontakty te często odbywały się w jego mieszkaniu, gdzie dochodziło do rozmów i przekazywania bieżących informacji dotyczących sytuacji w obu środowiskach.

Działalność towarzyska

Jakub Ślęzak posiada działkę w Lelowie, na której zorganizował jedną z imprez grupowych, uznawaną później za zapowiedź majówki w Lelowie. Planowane były kolejne wydarzenia (m.in. spotkanie sylwestrowe), jednak nie doszły one do skutku.

Podjął także próbę organizacji wyjazdu w góry o charakterze turystycznym, jednak ostatecznie w wyjeździe uczestniczyła jedynie podgrupa Diamencik, natomiast sam Ślęzak pozostał w miejscu zamieszkania.

Ślęzak często zapraszał do siebie zarówno członków Luźnych Ziomeczków, jak i szersze grono Jurajskie przygody Pupsi Geng.

Przynależności

• Członek: Luźne Ziomeczki
• Uczestnik: Jurajskie przygody Pupsi Geng

Zbór

Jakub Ślęzak należy do nieformalnej grupy określanej jako „zbór”, w skład której wchodzą:

• Bartłomiej Krajewski
• Kamil Kowalski

Odbiór w grupie

Postać Jakuba Ślęzaka budzi mieszane opinie. Z jednej strony postrzegany jest jako osoba integrująca środowiska i ułatwiająca przepływ informacji, z drugiej — jego rola podczas dramy alkoholowej sprawiła, że przypisano mu przydomek „Król konfidentów”, który funkcjonuje głównie w formie ironicznego określenia środowiskowego.